Tegen elk aannemelijk bod

Starters op de onderste etage van de woningmarkt kúnnen niet kopen en wie op de derde verdieping van die markt wonend nog wél kan kopen, raakt zijn eigen huis niet kwijt. Dan is er iets goed mis in de onroerend goed sector.

Als je bovendien dagelijks getrakteerd wordt op tegenstrijdige adviezen over de oplossing van je persoonlijke woonprobleem, zijn de rapen helemaal gaar.

Na de publieke woekerpolis-schandpaal van verzekeringstussenpersonen die veel koppen kostte, lijkt nu het makelaarsgilde aan de beurt te zijn. In het schandaal rond het Philips Pensioenfonds loopt een top bestuurslaag momenteel flinke reputatieschade op.

Makelaars tappen in deze moeilijke tijden ook uit een ander vaatje. Zij zetten hier en daar hun kopers van destijds neer als 'malloten' die in de gouden tijden tegen elke prijs in dat véél te dure huis op een véél te overschatte locatie wilden wonen. “Die tijden zijn voorbij”, roepen ze in koor. “Het is weer hard werken voor de kost." Ook in die sector staat men dus weer met de voeten op de grond.

Reinigend effect
Het reinigend effect van de kredietcrisis laat zich overal, maar vooral op de huizenmarkt voelen. Wat voor een hoge prijs verkocht kon worden, omdat banken de bomen die tot in de hemel groeiden best wel wilden financieren, krijgt in deze tijd van bezinning op een kopersmarkt een realistischer prijskaartje.

Een greep uit de adviezen voor een succesvolle huizenverkoop: “Zet je bank op de goede plaats”, “Zet een scherpe vraagprijs neer”, “Geef je op voor de open dagen”, “Zet véél, héél veel koffie voor de kijkers”, “Maai het gras en snoei de struiken”, etc. etc. Ook het advies om de vraagprijs in één keer flink te laten zakken, wordt vaker gehoord. Vanuit het makelaarsperspectief waardevolle aanbevelingen.

De Vereniging Eigen Huis maant de banken om starters ruimhartiger te financieren. De verlaging van de overdrachtsbelasting doet zijn werk nog niet. Het Instituut Nationale Hypotheek Garantie pleit voor een handhaving van de grens van 350.000 euro en wil alle neuzen één kant op zien. Het zet allemaal geen zoden aan de dijk.

Aan kopers zou ik het advies willen geven: “Vergeet de vraagprijs en bied eens voor een huis, wat je er voor zou willen en ook kunnen betalen.” Dat past misschien niet altijd in het straatje van de verkopende makelaar die vreest voor prijsbederf voor zijn hele verkoopportefeuille. Maar er zijn massa’s verkopers die op een open dag de koffie nu voor niets warm houden en die al een gat in de lucht springen bij een blijk van belangstelling. Wie weet, waar dat toe leidt.

Tijdelijk opheffen herinvesteringsplicht overwaarde
Sinds 2004 moet bij verkoop de overwaarde van een woonhuis worden geïnvesteerd in de aankoop van het nieuwe huis (bijleenregeling). Over dat deel is dan geen renteaftrek meer mogelijk, tenzij u drie jaar volgend op de verkoop van uw huis een ander huis huurt. Dan kunt u daarna het volle bedrag voor uw aankoop opnieuw lenen.

Voor veel eigenaars is dat een rem op hun koopbehoefte. “Blijf dan maar zitten waar je zit” , is de gedachte. Zo zit de behoefte van de overheid om de hypotheekrenteaftrek op een geruisloze manier te beperken de opleving van de huizenmarkt nog eens extra in de weg en schiet ze met die maatregel zichzelf (achteraf) in de voet.

“Tijdelijk opheffen deze plicht”, is mijn suggestie, net als de overdrachtsbelasting. Het kan voor de doorbraak zorgen waar de huizenmarkt momenteel naar hunkert.

Bron: Telegraaf

« Terug naar overzicht

© 2012 Emil du Croix | website: B&M Topsite